کشیده شد

زنید از شعف جام صهبا به همرسیدند زهرا و مولا به همبشارت ز مرجان و لؤلؤ دهیدرسیدند آری دو دریا به همبه توصیف آن واژه حیران شودبریزد حروف الفبا به همعلی گشت زهرا و زهرا علیدوتا آینه رو به مهتاب ِ همربود...

ای آنکه بی تو با همه عالم غریبهامبا تو چه آشنایم و با غم غریبهامیادت کنارم است؛ اگر حال من خوش استبا حس دوریآور مرهم غریبهاماز اینکه "دوست دارمت ای گل!" چه فایده؟من با زبان گونهی شبنم غریبهامدردت به جان خریدهام اما چگونه استدر لحظهی شنیدن آن هم غریبهام؟!بیچاره من که دارمت و هم ندارمتعمری اگرچه با تو ندارم؛ غریبهامدر من بمان و آینه را روسفید کنای با من ِ همیشه مجسم! غریبهام!...

شعرهایم همیشه کم آورد، پای وصف مقام گهوارهدستهایم ولی چه پر شده از، بخشش مستدام گهواره!آنقدر این مقام بالا بود، آنقدر هم امام تنها بودحرمله بود آن که زانو زد، روبهروی قیام گهوارهنفسش بند آمده اما، ضربانش حسین حسین شدهبوی کرب و بلاست این که مگر، می رسد بر مشام گهواره؟هی تکان می خورد دل مادر، تا که بیدار می شود اصغرتا که عباس هست، اما هست، برقرار انسجام گهوارهدست عباس تا که شد کوتاه، مشک جا ماند چون میانه ی راهآخرین تیغ در خیام حسین (ع)، شد برون از نیام گهوارهحرف حق است یک کلام فقط، آنهم از جانب ا...