تا علی مقصود سکانهاست لنگر میرود بالا

دست حیدر اینکه با دست پیمبر میرود بالا
در حقیقت پرچم "الله اکبر" میرود بالا

میدواند ریشه ایمان بشر در خاک تفتیده
شاخههای باور سرو و صنوبر میرود بالا

گفت: زینپس هرکه را مولای اویم این علی (ع) مولاست
جایگاهش نزد من همچون برادر میرود بالا

این علی (ع) آن است که در بستر مرگ محمّد (ص) خفت
با علی (ع) بودم که حالا مفتخر، سر میرود بالا

باز شد هرشب دری از روضهی رضوان به سمت او
این علی (ع) تا شانههای عرش داور میرود بالا

قلعهی خیبر به زانو آمده آنی به فرمانش
با نگاهش پرچم تسلیم لشکر میرود بالا

ناگهان سرهای نافرمان ایشان میرود پایین
هر زمان تیغ دودَم در دست حیدر میرود بالا

این دلیر صفشکن یار یتیمان میشود روزی
کیسهی خرما و نان از دوش صفدر میرود بالا

هرکه با او باشد از روز جزایش میشود فارغ
هرکه بر او شد ولی از دار کیفر میرود بالا

تازه میفهمد که بیعت از ازل در جان ما جاریست
تا صدای "یاعلی" (ع) از پای منبر میرود بالا

تا محمّد (ص) ناخدای ماست، مجذوب علی (ع) دریاست
تا علی (ع) مقصود سکّانهاست، لنگر میرود بالا
::
بعد عمری تشنگی سرمستی خم را ببین امروز
ساغرش را از کف ساقی کوثر میرود بالا