کشیده شد

زنید از شعف جام صهبا به همرسیدند زهرا و مولا به همبشارت ز مرجان و لؤلؤ دهیدرسیدند آری دو دریا به همبه توصیف آن واژه حیران شودبریزد حروف الفبا به همعلی گشت زهرا و زهرا علیدوتا آینه رو به مهتاب ِ همربود...

ای آنکه بی تو با همه عالم غریبهامبا تو چه آشنایم و با غم غریبهامیادت کنارم است؛ اگر حال من خوش استبا حس دوریآور مرهم غریبهاماز اینکه "دوست دارمت ای گل!" چه فایده؟من با زبان گونهی شبنم غریبهامدردت به جان خریدهام اما چگونه استدر لحظهی شنیدن آن هم غریبهام؟!بیچاره من که دارمت و هم ندارمتعمری اگرچه با تو ندارم؛ غریبهامدر من بمان و آینه را روسفید کنای با من ِ همیشه مجسم! غریبهام!...

"با امید وصل از درد جدایی باک نیست"کردهام چون دور دور از صبح تا شب با پراید رهی معیری+من...